door op 26-10-2009 21:34ARTIKELOndernemerschap

Gezocht: publiek

Alles heb ik voor elkaar. Een prachtige eigen muziektheatervoorstelling, waar ik ook nog zelf in speel. Een agency dat de verkoop van de voorstelling op zich neemt. Een speellijst, weliswaar bescheiden, maar toch, ik speel in de kleine en middelgrote zalen in het land. Veel publiciteit in kranten, op radio televisie, inclusief goede recensies. Alles heb ik voor elkaar, maar waar blijft het PUBLIEK?

Metaalmoe
Er komt een moment dat je vrienden niet voor de vierde keer kunt vragen om te komen kijken naar je voorstelling. Er begin iets van metaalmoeheid te sluipen in hun enthousiasme, terwijl zij toch nooit te beroerd zijn geweest om hún vrienden en kennissen ook mee te nemen naar Gegijzeld, muziektheatervoorstelling over de Molukse acties in de jaren zeventig. Mijn ouders: ook al drie keer geweest. Mijn vriend: ik durf het aantal keren niet eens te tellen waarop hij in de zaal zat in de rol van steun en toeverlaat, zaalvulling, pr-man, inhoudelijk medewerker of grootste fan.

DWDD
Als beginnend theatermaker met een tweede eigen voorstelling ben ik trots op de geweldige samenwerking met regiseusse Selma Susanna, met mede-actrice Jeannie Charlene en muzikant en componist Ruloff Manuputty, evenals met lichttechnicus uit duizenden Joost Wtenweerde. Artistiek zit het wel snor, we hebben de tijd van ons leven. Ook publicitair heb ik niets te klagen: ik ben zelfs bij De Wereld Draait Door te gast geweest, iets waar veel marketingmensen van watertanden.

Diersoort
Nu sta ik voor de volgende uitdaging: mijn bereik vergroten, oftewel, meer mensen uit hun stoel krijgen om een theaterkaartje te kopen. Maar de zalen vol krijgen, daar heb je toch andere mensen voor, zou je denken. Cultuur en Marketingprofessionals bijvoorbeeld. Deze diersoort kwam in mijn leven toen ik een zekere staat van dienst had bereikt. In mijn geval nadat ik in het eerste seizoen van Gegijzeld zestien voorstelling zelf had verkocht, en aan de telefoon had gezeten totdat ik er een blauw oor van kreeg. Agents After All Theater had tot mijn vreugde – na vele uitnodigingen van mijn kant – interesse om de boekingen van de reprise voor zijn rekening te nemen: 11 optredens in Echte Zalen waar ik tot nu toe alleen maar van kon dromen. Inclusief pr-profs die hun stinkende best doen om de voorstelling te promoten.

Wal en schip
Maar toch: waar blijft het publiek? Wie vult de theaterstoelen nu ik iets verder kom dan de fase van: ‘maakt niet uit als ik maar mag spelen’? Soms hoor ik dat ik tussen wal (geheel onbekende beginneling in theaterland) en schip (Karin Bloemen) val en daarom nog geen groter publiek bereik. Tachtig tot honderd stoelen krijg ik meestal wel vol, maar 220 stoelen wordt lastig. Of ik hoor: “Je bent geen grote naam”. Nee, ik ben geen BN’er, ook niet een beetje, en ik hoop dit ook niet te worden. Ik wil mijn vak graag uitoefenen en daar hoort publiek bij, maar de cocktailparty’s, de Weekend en Privé laat ik liever over aan andere artiesten.

Vanaf vandaag zal ik middels deze blog verslag doen van mijn zoektocht naar meer publiek. Enneh… er zijn nog kaarten voor Gegijzeld, komt dat zien!

Geschreven door Elsbeth Vernout