door op 28-06-2017 09:18ARTIKELHuman

Ondernemerschap in de danssector: interview met Guy Corneille van De Dansers

Het Utrechtse dansgezelschap ‘De Dansers’ gelooft in de waarde van dans op jonge leeftijd. Hun doelgroep bestaat dan ook voor de helft uit kinderen. Vorig jaar speelde het gezelschap 220 voorstellingen: een unicum volgens artistiek leider Guy Corneille. We spraken Corneille over de groei van De Dansers en ondernemerschap in de danssector.

17546771_10154826179324584_119816354966357111_oSinds januari 2014 is Corneille werkzaam als artistiek leider bij De Dansers. In deze rol houdt hij zich bezig met de publiciteit en marketing van het gezelschap en schrijft hij ook de muziek. Daarnaast is hij zanger en tekstschrijver van de band La Corneille. 

Afgelopen jaar speelden jullie 220 voorstellingen, dat is ongekend veel voor jullie. Waar is deze stijging aan te danken?

Normaal spelen we per jaar tussen de 130 en 180 voorstellingen, dus 220 was inderdaad een uitschieter. Vanaf 2014 is er een nieuwe, jonge artistieke leiding. Hierdoor is er een nieuwe fundering gebouwd, de organisatie beter vormgegeven en hebben we gewerkt aan een nieuw imago. Daarnaast hebben we internationaal succesvolle voorstellingen gespeeld, wat deuren voor belangrijke partners heeft geopend.

Hoe is dit nieuwe imago tot stand gekomen?

Dat is niet iets dat vanzelf zo gegroeid is, daar hebben we hard ons best voor moeten doen. De uitstraling komt voort uit het plezier dat we in ons werk hebben, iedereen in de organisatie is heel betrokken. We vinden het belangrijk dat iedereen onderdeel is van de organisatie. Zo zijn de dansers zelf bijvoorbeeld ook betrokken bij de communicatie. We proberen een familiegevoel te creëren, dat is veel waard. We kiezen de mensen die zich bij ons aansluiten zorgvuldig uit, ze kunnen bijvoorbeeld niet hooghartig zijn of op hun eigen eiland leven.

In hoeverre ben jij, als artistiek leider, bezig met ondernemerschap?

Naast het bedenken van voorstellingen houd ik me vooral bezig met de koers van de groep. Momenteel werk ik aan grote ontwikkelingen in de jeugddanssector om ‘dans’ daar groter te maken. Samen met de publiciteitsmedewerker houd ik me bezig met de marketing. Zo schrijf ik de nieuwsbrief die heel goed wordt gelezen. Dat komt denk ik omdat ik, als artistiek leider, echt iets wezenlijks zeg. Het gaat over thema’s die de groep op dat moment bezighoudt en ook het gebruik van beeldmateriaal werkt goed. Ik schrijf daarnaast alle voorstellingsteksten, ben betrokken bij de voorstellingsbeelden en schrijf onze marketingplannen. Het huidige plan is gebaseerd op onze eigen publiekscijfers en online cijfers.

Wat doen jullie online en is het belangrijk?

Instagram wordt door de dansers zelf bijgehouden en Twitter door de publiciteitsmedewerker. De posts van onze dansers op Instagram geven het publiek een kijkje in de keuken. Bovendien zijn onze dansers vaak al actiever op dit medium en hebben ze een groot aantal volgers. Ik houd zelf de Facebook pagina bij. De content daarop is altijd persoonlijk, dat is ook kenmerkend voor de nieuwsbrieven en de groep. We maken vaak aftermovies waarin we de voorbereidingen en voorstellingen laten zien en we publiceren fotoverslagen van repetities. Daarnaast proberen we zoveel mogelijk met video te werken want dat past bij dans. 

Jullie geloven in de waarde van dans op jonge leeftijd en willen dan ook de levensdrift van kinderen aanspreken. Hoe doen jullie dit?

Het imago van dans klopt niet: het wordt als oubollig gezien maar dat is het niet.

Het meeste publiek dat we bereiken zijn kinderen. Dat doen we door middel van schoolvoorstellingen of klassen die naar het theater komen. Dat zijn ongeveer de helft van de voorstellingen die we spelen. Daar houden we rekening mee in onze communicatie: het is een balans tussen kinderlijkheid en artistiek en inhoudelijk spannend zijn. Onze kracht is dat we ons op zowel kinderen als volwassen richten. Ik vind dat we die balans goed invullen, maar het is altijd oppassen. De keuze voor foto’s en video’s komt heel nauw omdat een foto al snel intimiderend voor een kind kan zijn. Daarnaast heeft dans een specifiek publiek dat meestal redelijk oud is, terwijl er veel werk wordt gemaakt voor en door jeugd. Misschien klopt het imago van dans niet: het wordt als oubollig gezien maar dat is het helemaal niet.

Op jullie website schrijven jullie ‘tegenwicht te willen bieden aan het virtuele, het oppervlakkige en het individualisme’ door middel van jullie voorstellingen. Hoe is dat terug te zien in jullie communicatie?

In plaats van een commerciële relatie krijg je supporters, dat is veel belangrijker.

Ik vind het leuk om acties te bedenken die mensen verbinden. Op het festival Oerol hadden we bijvoorbeeld een postcard actie. Je kon een kaart verzenden en wij betalen de postzegel. Ook organiseren we graag workshops of nagesprekken. Verder is dit tegenwicht te zien in de beelden en uitstraling. We hebben bijvoorbeeld de regel dat onze affiches altijd buitenlucht of een natuurlijke omgeving moeten hebben. In plaats van een commerciële relatie met je publiek krijg je supporters, dat is veel belangrijker.

guy1

Fotocredit Guy Corneille: STRØM pictures | uitgelichte afbeelding: Aviva Bing