door op 07-09-2010 11:00ARTIKELOndernemerschap

Theatergezelschap Vis a Vis zet 'waardering achteraf' in

Theatergezelschap Vis a Vis laat vrienden en ambassadeurs kennismaken met een nieuw waarderingsmodel. Niet voor de show betalen, maar pas na afloop bepaal jij zelf wat je het waard vond. Je kunt dus nooit meer zeggen: ‘Zonde van mijn geld’. Op 8 september speelt Vis a Vis haar voorstelling SILO 8 weer voor vrienden en ambassadeurs. Of het model ook werkt voor alle bezoekers in plaats van alleen ambassadeurs en vrienden valt nog te betwijfelen, maar iets anders is het wel.

Word of mouth
De vrienden en ambassadeurs van Theatergroep Vis a Vis werken in de culturele sector en hebben een groot netwerk. Vis a Vis maakt hier op een slimme wijze gebruik (geen misbruik) van door middel van het waarderen achteraf. Raoul Veldink van Theatergezelschap Vis a Vis: “Met zo’n breed cultureel aanbod zoals we die hebben in Nederland is word of mouth natuurlijk erg belangrijk”. Doordat het weer eens iets anders is praten de vrienden en ambassadeurs van het gezelschap met mensen in hun netwerk over de voorstelling. Perfecte mond tot mond reclame! De theatergroep heeft goede ervaringen met de waardering achteraf. Er zaten 700 mensen op de tribune, de sfeer was fantastisch en de opbrengst boven verwachting.

Hoge hoed
Maar werkt ditzelfde idee ook bij “random” bezoekers? Een punt ter discussie. Vrienden en ambassadeurs dragen het theatergezelschap natuurlijk een warm hart toe en zullen niet zomaar weglopen zonder even iets in die kassa te leggen. Nou trekken theatervoorstellingen over het algemeen niet de ‘het is gratis!’ mensen, maar we leven in Nederland! Misschien zal er toch wel op de dikte van de portemonnee gelet worden aan het einde van de voorstelling. Toch zijn er ook veel mensen die obers, chauffeurs en krantenbezorgers fooi geven. In principe is het waarderen achteraf ook een soort fooi. Vond je het goed? Dan stop je wat in de hoge hoed die voorbij komt. Een goed voorbeeld van de waardering achteraf is Radiohead. In 2007 bracht Radiohead het album ‘In Rainbows’ uit. Voor de downloadversie van dit album was geen vaste prijs. De koper mocht zelf bepalen wat hij wilde betalen. Ik zou het wel weten, de echte cd inclusief allerlei extra’s kostte namelijk 58 euro!

Cijfers
Een erg leuk en origineel idee natuurlijk, maar wat schuift het? Hoeveel mensen waren er? Wat hebben de bezoekers gemiddeld betaald? Raoul Veldink heeft aangegeven ons op de hoogte te stellen als de cijfers er zijn. In de tussentijd blijft dit natuurlijk een interessant discussiepunt. Zal het waarderen achteraf ook voor de gewone bezoekers werken? Wat denken jullie?